เปิดใจ ดร.อุษณีย์ มหากิจศิริ ลีโอณีโอ เจ้าแม่โดนัทมหัศจรรย์ “Krispy Kreme” กับปรากฏการณ์โดนัทคิวยาวที่สุดในประเทศ อยากรู้แล้วสิว่าในชีวิตประจำวัน เธอกิน อยู่ อย่างไรกันนะทายาทคนโตของมหาเศรษฐี “เนสกาแฟ” ที่วันนี้รับบทบาททั้งศรีภรรยาของสามีชาวฟิลิปปินส์ คุณแม่ของสองสาวน้อยวัยซน (แถมอีกคนอยู่ในท้อง) ข้าราชการกระทรวงการคลัง อาจารย์พิเศษและเจ้าของโดนัทร้านดังที่สร้างกระแสทอล์กออฟเดอะทาวน์ด้วยปริมาณคนต่อคิวยาวถล่มทลายติดต่อกันนานหลายเดือน ทั้งหมดที่กล่าวมาจะเป็นใครได้อีกนอกจากสุภาพสตรีแสนน่ารักอย่าง ตุ๊ก-อุษณีย์ มหากิจศิริ ลีโอณีโอเสิร์ฟสุขจานด่วนมีโอกาสได้มานั่งพูดคุยสัมภาษณ์กันแบบตัวต่อตัว ถึงได้ทราบว่าเธอผู้นี้ “ช่างกิน” มิใช่น้อย“เป็นคนชอบกินมาตั้งแต่ตัวกะเปี๊ยกค่ะ สมัยโน้นไม่ได้เป็นเด็กอ้วนอะไร แต่เพราะคุณพ่อคุณแม่เน้นให้กินอาหารครบ 5 หมู่ ตุ๊กกับน้องๆ จึงกินมื้อเช้าแบบฟูลคอร์สมาตั้งแต่เด็กๆ เราถูกปลูกฝังมาว่ามื้อเช้าสำคัญที่สุด ไปโรงเรียนคุณครูยังสอนให้กินอาหารตามหลักโภชนาการแบบพีระมิดอาหารรูปสามเหลี่ยมที่เคยเรียนกันมา ท่องได้แม่นเลยว่าควรกินอะไรวันละเท่าไรถึงจะดีต่อร่างกาย แต่ก็มีบ้างนะที่ตามใจปาก ใครจะอดใจไม่ลองของอร่อยได้ล่ะ “ตุ๊กให้น้ำหนักเรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิต เพราะมันคือความสุขในชีวิตที่หาได้ทันที ไม่เหมือนเวลาเราอยากได้ของมีราคาสักชิ้น ต้องเก็บเงินนานกว่าจะได้มา แต่อาหารอร่อยบางอย่างไม่ต้องรอนาน ซื้อกินและมีความสุขกับรสอร่อยได้เดี๋ยวนั้นเลยอีกทั้งอาหารอร่อยไม่จำเป็นต้องใช้งบมากมาย”ตกหลุมรักโดนัทแห่งความสุขสิบกว่าปีมาแล้วที่เธอหลงใหลในรสชาติของโดนัทแสนอร่อยโดยบังเอิญ ดังคำเล่าว่า“สิบกว่าปีก่อนตอนตุ๊กเรียน MBA อยู่ที่บอสตัน ได้ยินเพื่อนเล่าว่ามีโดนัทยี่ห้อหนึ่งอร่อยมาก คนต่อคิวซื้อเยอะ ฟังตอนแรกไม่ได้คิดอะไร เข้าใจว่าแค่โดนัทธรรมดาแต่ไปๆ มาๆ เริ่มมีเพื่อนและคนรอบตัวพูดถึงมากขึ้น จึงนึกอยากชิม ตอนนั้นที่บอสตันยังไม่มีสาขาเลยค่ะ ที่ใกล้ที่สุดคือสาขานิวยอร์ก ซึ่งใช้เวลาขับรถ 4 ชั่วโมง มีโอกาสจึงฝากเพื่อนซื้อมาให้ชิม คริสปี้ ครีมชิ้นแรกที่ได้ลิ้มลองเป็นรสออริจินัลค่ะ กัดเข้าไปคำแรกรู้เลยว่าที่เขาร่ำลือกันมันเป็นอย่างนี้นี่เอง ที่ใครๆ ยอมต่อคิวยาวเพื่อให้ได้มา คือมันต่างจากทุกยี่ห้อที่เคยกินมาเลย อร่อยที่สุดแล้วในโลกของโดนัท ด้วยเนื้อที่นุ่มเบา กินชิ้นเดียวไม่เคยพอ นับจากวันนั้นตุ๊กก็หลงใหลโดนัทเจ้านี้มาตลอด ใครไปนิวยอร์กเป็นต้องฝากเขาหิ้ว เอามาตุนไว้ในตู้เย็น ค่อยๆ แบ่งออกมากิน กลัวหมด หวงมากเลยนะ ใครแตะไม่ได้ กินประจำจนเรียนจบเลยล่ะ“พอกลับมาเมืองไทยยังคอยฝากคนโน้นคนนี้หิ้วมาให้เสมอ คือรู้สึกว่ากินแล้วแฮปปี้ มีความสุขหายเหนื่อยและมีพลัง รักหมดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นเชียวค่ะ สมัยคบกับแฟนและยังไม่แต่งงาน (ลอภ์เรนฆ์ ลีโอณีโอ หรือคุณปิยะพัฒน์ วรวณิช) ต้องให้แฟนหิ้วมาฝากทุกครั้งที่เขากลับฟิลิปปินส์ กระทั่งแต่งงานมีลูกสาวตัวเล็กๆ 2 คน (น้องอิสรีย์และน้องอทิตา) จึงได้มีโอกาสนำเข้าโดนัทยี่ห้อนี้มาขายในเมืองไทยทุกวันนี้สบายแล้วค่ะ อยากกินเมื่อไรก็ได้ มีความสุขมาก เมนูอร่อย ช่วงเวลาแห่งความสุข“ตุ๊กมีจานอร่อยตลอดกาลของตัวเองอยู่หนึ่งเมนู ประทับใจมาตั้งแต่สมัยเด็กๆ กระทั่งตอนนี้ก็ยังคงกินอยู่ประจำ เป็นเมนูง่ายๆ บ้านๆ ซึ่งก็คือ ‘หมูทอดกระเทียม’ เป็นหมูหมักซีอิ๊วทอดธรรมดานี่ละค่ะ แต่อร่อยติดใจมาก ครั้งแรกที่ได้กินนั้นเป็นฝีมือของพี่เลี้ยง ตั้งแต่กี่ขวบจำไม่ได้แล้วค่ะ หมูทอดร้อนๆ หอมกลิ่นซีอิ๊วและกระเทียมราดบนข้าวสวย โปะด้วยไข่เจียวหน่อยนะอร่อยเหาะสุดๆ ไปเลย ยิ่งถ้ากินคู่กับจานและช้อนสังกะสีด้วยจะได้อารมณ์มาก พอโตขึ้นมาก็เริ่มมีพัฒนาการด้วยการราดพริกน้ำปลาให้รสจัดจ้านขึ้น จนกินพริกขี้หนูเป็นด้วยเหตุนี้ ส่วนทุกวันนี้กินอาหารได้ทุกประเภทค่ะ เน้นว่าต้องอร่อยเท่านั้นด้วยเชื่อไหมว่าคุณแม่ตุ๊กผู้นี้ทำอาหารไม่เป็น แต่ก็ได้พยายามไปเรียนทำอาหาร เพื่อเอาใจลูกชายคนโต แต่ทำได้ไม่กี่วันก็ต้องวางมือ เพราะรู้สึกว่างานครัวคงไม่เหมาะกับตัวเอง ให้คนที่เขาถนัดทำดีกว่าสุดท้ายเลยต้องลงเอยที่การหาแม่บ้านมารับหน้าที่ตรงนี้ไป ความสุขบทบาทที่หลากหลายเช่นกันกับโดนัทแสนอร่อยที่มีหลากหลายรสชาติ ในเรื่องบทบาทการทำงาน เจ้าแม่โดนัทท่านนี้ก็งานชุกไม่แพ้กัน“กิจการร้านโดนัทคริสปี้ ครีม เป็นธุรกิจส่วนตัว แต่งานประจำของตุ๊กนั้นรับราชการเป็นนักวิชาการคลัง กระทรวงการคลัง ได้ใช้ความรู้ปริญญาเอกด้านบริหารธุรกิจที่ร่ำเรียนมากับงานนี้ละค่ะ นอกจากนี้ ก็มีบรรยายพิเศษตามสถาบันการศึกษาต่างๆ และรับหน้าที่กรรมการสโมสรและสมาคมศิษย์เก่าอีกหลายแห่ง ส่วนเวลาที่เหลือให้ลูกและครอบครัวหมดเลย “กิจการร้านโดนัทนับเป็นสนามฝึกประสบการณ์ได้เป็นอย่างดี เพราะกว่าจะได้ลิขสิทธิ์มาไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องทำเองเป็นทุกอย่าง ตั้งแต่กวาดถูทำความสะอาดร้านไปจนถึงผสมแป้งโดนัทตามสูตร เพราะไม่มีประสบการณ์ทางด้านธุรกิจอาหารเลย ทำให้ต้องพิสูจน์ตัวเองมาก ต้องทำแผนธุรกิจเอง นอกจากนั้น ยังต้องบินไปสัมภาษณ์หลายครั้งในหลายประเทศด้วยกัน ยังจำได้ว่ากว่าจะเซ็นสัญญากันได้ ก็หนึ่งวันก่อนคลอดพอดีค่ะ เหนื่อยมาก แต่ผลตอบลับก็ดีมากเช่นกัน ดีใจที่เห็นคนได้ทานโดนัทแล้วมีความสุขเหมือนที่ตุ๊กรู้สึก ตอนนี้เข้าสู่ปีที่ 3 แล้ว ยังมีลูกค้าแวะเวียนมาอุดหนุนไม่ขาดสาย. ภาพ/ข้อมูล : นิตยสาร Health & Cuisine
No comments:
Post a Comment